Tatlikiz.net

Olay yeri polis tarafından kapatılmıştı. Kimsenin olay yerine girmesine izin verilmiyordu. Suçluya dair parmak izleri yada bir ip ucu aranıyordu. Makdülün üstünde yarın 3. sayfasına konu olacak gazeteler örtülmüştü. Eli dışarıda kalmıştı. Saatler önce ölmüştü.

Cinayetler seri bir şekilde işleniyordu. Katil hiç iz bırakmıyordu. Daha geçen gün sahile bir ceset vurdu. Balıkçılar sabah saatlerinde kayaklıklarda cansız bedenini buldu. Cinayetin işleniş şekli gene aynıydı. Polis kusursuz bir katille karşı karşıyaydı.

Cinayetler esnasında katili herkes görmüştü. Fakat kimse ortak bir ifadede birleşemiyordu. Katile gören tüm görgü tanıkları farklı şeyler söylüyordu.Bu yüzden Robot resmi asla çizilemiyordu. .

Şehir katile ait efsanelerle dolmuştu. Kimileri bir çok kitaba konu bile olmuştu. Hem vardı hem yoktu, bir vardı bir yoktu, sebepsizce geliyor kimseye sormadan gidiyordu, hiçbir yerde yokken, birden fazla yerde aynı anda olabiliyordu, ne yer, ne içer, neye benzer, kimse bilmiyordu, ona dair bilinen ortak tek eşgal buydu. Diğerleri birbirini tutmuyordu. Bazen öldürmüyor öldürmekten beter ediyor delirtiyordu. Bunların çoğu kendini, kendi dünyasında yarattığı tımarhaneye tıkıyordu.

Telsizden yine bir cinayet vakası anons ediliyordu. Bu kez katil makdüle zorla bir şişe ilaç içirmişti. Bir başka telsizden yeni bir cinayet vakası duyuluyordu. Seri katil bu kez kurbanının bileklerini kesmişti. Bu tür olaylar her gece tekrarlanır olmuştu. Uzmanlar kurbanların ortak bir noktasını buldu. Bu güne kadar katilin saldırdığı tüm kurbanlar 3. tekil şahıslardı. Onlardı. Hepsi tek başına bir “O” iken katilin saldırısına maruz kalmıştı. Ben ve sen arasında kalan “O”lar. Peki katil bunlardan ne istiyordu. Daha önemlisi katil kimdi?

Polis zamanla bir çok ipucuna ulaştı. Katile yazılmış mektuplar, otopside makdüllerin yüreklerinde yapılan tahribat ve ölmeden önce bir kurbanın, katilin ismini duvara yazmış olması katilin kim olduğunu gösteriyordu. AŞK tı. Başta hiç kimse inanmadı. Dünyada bütün güzelliklerin sebebi olan aşk nasıl eli kanlı bir katil olabilirdi. Belki ondan hiç umulmadığı için bugüne kadar yakalanamamıştı. Herkes şaşkındı. Yapılan araştırmalar çok acı bir gerçeği ortaya çıkardı. Aşk ben ve sen arasında yaşanmalıydı. 3. bir kişi asla olmamalıydı. İşte o zaman, “O” yani 3. tekil şahıslar aşkın acımasızca katlettiği kurbanları oluyordu.

Peki kim bu 3. tekil şahıslar. Bir zamanlar ben yada sen olanlar, yada bunu başaramayanlardır aslında “O” lar. Leyla Mecnuna, Mecnun Leyla’ya aşıkken, Mecnun’dan başka Leyla’ya, Leyla’dan başka mecnuna aşık olanlar. 3. tekil şahıslar. Sevdiği bir başkasının kollarındayken payına ağlamak düşenler. “O” lar. Aşkın 3. tekil şahıs kurbanları. Onların sesi duyulmayacak hiçbir gece. Sevdiklerinin ama söyleyemediklerinin, belki de karşılık bulamadıklarının adı ağızlarında tek hece.  Hiçbirinin adını bilmezsiniz. Siz onların masalını dinlerken aşk katliam yapardı. Katliam başlardı, sevdalı akla düştüğü her gece.

Aşk bir nevi ihtilal gibidir. Ben ve Senin başa geldiği bir ihtilal ve O ların kurşuna dizildiği bir devrimdir. Aşk ben ve sene ne kadar demokratsa O’lara o kadar Anarşisttir. Geldiğinde cinayetler başlar. Kurşuna dizilenler hep 3. tekil şahıslardır. Aşkına karşılık bulan herkes aşkın katil olmadığını olamayacağını idda etti. Aşk aslında çok becerikli bir katildi. Çünkü sevdasına karşılık bulamayanları öldürürken hepsine İNTİHAR süsü verirdi…

Yazan Yöneten ve Oynayan: Gökhan ALTİNTOP